NORBERT BIEDRZYCKI
Z LinkedIn2 min czytaniaBiznesTen tekst po angielsku

AI miała wyeliminować doradców. Zmienia to, czym się zajmują

AI miała wiele rzeczy uprościć. W tym pozbyć się doradców.

Na pierwszy rzut oka to miało sens. Skoro model potrafi przeanalizować dane, wyciągnąć wnioski, a nawet zaproponować strategię, po co firmom zewnętrzni doradcy? Ale to założenie zaczyna pękać.

W praktyce większość firm nie ma problemu z dostępem do AI. Ma problem z tym, co z nią zrobić. Narzędzia są. Prezentacje działają. Pilotaże wyglądają obiecująco. A potem… nic się naprawdę nie zmienia.

Z perspektywy VC i PE ten wzorzec powtarza się w spółkach portfelowych raz za razem.

Problemem nie jest technologia, tylko wszystko wokół niej. Dane są w nieładzie. Procesy nie pasują. Nikt nie wie dokładnie, kto odpowiada za decyzje podejmowane (albo wspierane) przez AI. Zespoły próbują „dołożyć AI” do istniejących procesów, zamiast je przeprojektować. A zarząd często nie docenia, jak dużej zmiany to naprawdę wymaga.

Zamiast upraszczać organizacje, AI robi więc coś subtelniejszego. Sprawia, że wykonanie jest tańsze, ale koordynacja trudniejsza.

A to tworzy nowy rodzaj problemu. Nie techniczny, tylko organizacyjny.

I tu pojawia się ironia. AI nie eliminuje potrzeby zewnętrznego wsparcia. Zmienia to, jak ono wygląda. Stary model doradztwa – prezentacje, rekomendacje i dokumenty strategiczne – wyraźnie traci znaczenie. Ale wyłania się nowa warstwa: ludzie i firmy, które potrafią przełożyć AI na codzienne działanie. Nie mówiąc o niej, tylko wbudowując ją w sposób, w jaki wykonuje się pracę.

Dla private equity to bardzo namacalna szansa. AI może realnie poprawić działanie spółek portfelowych, ale tylko wtedy, gdy traktuje się ją jak dźwignię transformacji, a nie kolejne narzędzie do kupienia.

Dla venture capital szansa leży w mniej oczywistym miejscu. Nie tylko w budowaniu lepszych modeli, ale w rozwiązaniu chaotycznego środka: tego, jak AI łączy się z przepływami pracy, decyzjami i prawdziwymi procesami biznesowymi. Bo tam wciąż wszystko się sypie.

Niewygodne jest to, że AI nie upraszcza organizacji. Sprawia, że są bardziej złożone. Ale jeśli potrafisz się w tej złożoności poruszać – albo jeszcze lepiej, pomóc w tym innym – właśnie tam zaczyna powstawać prawdziwa wartość.

Źródło: The Wall Street Journal

Czytaj także

  1. OpenAI i firmy doradcze: ostatnia mila AI jest organizacyjnaLinkedIn

    Kiedy OpenAI ogłosiło partnerstwa z McKinsey, BCG, Accenture i Capgemini, nie wyglądało to na przełom. Na pierwszy rzut oka był to kolejny przewidywalny ruch: wielka technologia łączy siły z wielkim doradztwem.

  2. Déjà vu Solowa: AI widać wszędzie, tylko nie w statystykach produktywnościLinkedIn

    Uczestniczę w rewolucjach technologicznych od początku kariery, a w AI – od chwili, gdy dało się ją wdrażać na skalę w prawdziwym biznesie. A jednak coraz częściej mam poczucie déjà vu. W 1987 roku Robert Solow powiedział: „Erę komputerów widać wszędzie, tylko nie w statystykach produktywności”.

  3. Rachunek za tokeny to nowa lista płac

    Przez dekady największą pozycją kosztową w firmie usługowej i technologicznej byli ludzie. Budżet planowało się od etatów, marżę liczyło od stawek, a wartość spółki szacowało między innymi od przychodu na pracownika.