Od zarządzania ludźmi do orkiestracji zespołów ludzi i AI: nowe wyzwanie przywództwa

W kwietniu Tobi Lütke z Shopify wysłał do pracowników notatkę, która szybko stała się publiczna. Zanim zespoły poproszą o więcej etatów czy zasobów, będą musiały wykazać, dlaczego nie mogą zrobić tego, czego potrzebują, z pomocą AI. Skuteczne korzystanie z AI stało się podstawowym oczekiwaniem, uwzględnianym w ocenach okresowych.
W tym samym miesiącu Work Trend Index Microsoftu opisał pojawienie się tego, co nazwał Frontier Firm, i wprowadził ideę, że każdy pracownik może stać się „szefem agentów”, zarządzającym agentami AI w ramach codziennej pracy. Sugerował, że firmy będą musiały myśleć o proporcji ludzi do agentów.
Miesiąc później prezes Klarny powiedział, że firma znów zainwestuje w obsługę klienta przez ludzi, po okresie, w którym mocno postawiła na AI. Przyznał, że ucierpiała jakość.
Trzy sygnały w dwa miesiące. Razem opisują nowe wyzwanie przywództwa lepiej niż jakikolwiek model.
Praca jest rozdzielana na nowo
Generatywna AI i pierwsze autonomiczne agenty to nie po prostu nowe narzędzia. Zmieniają to, kto lub co wykonuje pracę. Dzisiejszy ośmioosobowy zespół może wkrótce być zespołem pięciu osób i kilkunastu agentów, z których każdy obsługuje część procesu: wyszukiwanie informacji, pisanie szkiców, analizę, uzgadnianie danych, pierwszą odpowiedź dla klienta.
To zmienia naturę zarządzania.
Delegowanie. Liderzy będą musieli decydować, które zadania trafiają do ludzi, które do maszyn, a które do ich połączeń. To wymaga rozumienia pracy znacznie dokładniej, niż rozumie ją dziś większość menedżerów.
Odpowiedzialność. Agent może wykonać zadanie. Nie może za nie odpowiadać. Kiedy system AI popełnia błąd, musi go wziąć na siebie człowiek. Każdy zespół ludzi i AI potrzebuje jasnych linii tego, kto za co odpowiada.
Zarządzanie wynikami. Jak ocenić osobę, której wyniki zależą częściowo od tego, jak dobrze kieruje AI? Jak mierzyć wyniki agenta i kto odpowiada za jego poprawę?
Jakość i osąd. Przykład Klarny pokazuje, że wzrost efektywności może ukrywać spadek jakości, który klienci zauważają wcześniej niż zarząd.
Gdzie ludzki osąd pozostaje niezbędny
Najważniejsze pytanie projektowe nie brzmi, co potrafi AI. Brzmi, co nadal muszą robić ludzie. W mojej pracy ze spółkami portfelowymi odpowiedź zwykle mieści się w trzech kategoriach.
Decyzje o nieodwracalnych lub poważnych konsekwencjach. Kredyt, bezpieczeństwo, ryzyko prawne, relacje z kluczowymi klientami.
Praca zależna od kontekstu, którego system nie ma. Wiedza ukryta, polityka wewnątrz organizacji, historia stojąca za relacją z klientem.
Praca, która buduje osąd kolejnego pokolenia. Jeśli młodsi pracownicy przestaną wykonywać rutynową pracę, jak się nauczą? To pytanie, które zadaje sobie jeszcze bardzo niewiele firm.
Więcej niż wdrożenie technologii
Konsekwencje sięgają daleko poza IT. Projektowanie stanowisk, struktura organizacji, ścieżki kariery, rozwój umiejętności i kultura zmieniają się, kiedy część siły roboczej nie jest ludzka. Funkcje HR, operacji i technologii będą musiały współpracować w sposób, w jaki rzadko dotąd współpracowały.
Dla rad nadzorczych pytanie brzmi, czy zarząd rozumie to jako transformację organizacji, czy traktuje jak kolejne wdrożenie oprogramowania. Odpowiedź przesądza o większości przyszłej wartości.
Pytanie o przywództwo: Co oznacza przywództwo, gdy coraz większą część pracy w organizacji wykonują inteligentne systemy, a nie ludzie?


